- Jak zmierzyć energię pocisku? 

   Tylko przez sprzężenie z detektorem (z odbiornikiem, z przyrządem). - Potrafimy mierzyć tylko energię przez pocisk straconą w detektorze. Na przykład tylko część przekazaną przez pocisk kartce papieru podczas przenikania przez nią, dziurawienia jej. - Większą część swej energii pocisk straci podczas dziurawienia arkusza blachy. Tylko ją zmierzymy - o reszcie energi nie mamy najmniejszego pojęcia. - Całą energię pocisk przekaże blasze w której utknie, bo miał za małą energię by ją przedziurawić i lecieć dalej. A żadnej energii nie zauważymy gdy pocisk porusza się swobodnym ruchem jednostajnym, w ośrodku nie stawiającym temu ruchowi żadnego oporu, póki w nasz detektor nie uderzy. 
    Czy chodzi tu tylko o energię kinetyczną?

   Pocisk dziurawiący kartkę papieru na wylot, jest jej neutrinem, a pocisk który utkwił w blasze, jest jej fotonem.
   A prawdziwe neutrino tym bardziej sprzęga się z materią im jego szybkość jest bliższa szybkości światła. Mówimy że jest ono bardziej energetyczne. 

   Może od takiego myślenia trzeba myślenie zacząć. Intuicyjnymi analogiami.

   A cząstki wirtualne? A nawet pary? -  Minichrony ci je pokażą. Ich kreacje i anihilacje. Ich oddziaływujące obrazy.